Marginalizacja osób z niepełnosprawnością i formy wsparcia zatrudnienia

Wykluczenie społeczne jest wielkim problemem. Każde państwo na świecie zmaga się z tym
zagadnieniem. Wśród grup dotkniętych marginalizacją są bardzo często osoby
z niepełnosprawnościami, których sprawność psychiczna, fizyczna lub umysłowa
uniemożliwia im uczestniczenie w pełni w życiu społecznym, a szczególnie zawodowym.
Osoby z niepełnosprawnością często napotykają bariery i ograniczenia, z którymi nie
są w stanie zmierzyć się samotnie. Mogą być to np. bariery architektoniczne, które
ograniczają im możliwość poruszania się w otoczeniu (niedostosowane budynki do obsługi
wózków inwalidzkich, brak poręczy w toaletach), brak tłumacza języka migowego w
urzędach, brak dostępu do edukacji, pracy czy opieki zdrowotnej, brak odpowiednich
środków transportu publicznego, a w szczególności stereotypy i uprzedzenia.
Skutkami wykluczenia społecznego jest brak możliwości rozwijania własnych zainteresowań,
umiejętności społecznych, brak możliwości nawiązywania kontaktów międzyludzkich lub
brak możliwości uczestniczenia w życiu kulturalnym. Wpływa to negatywnie na poziom
samoakceptacji oraz pewności siebie, które mogą zniechęcić do jakiejkolwiek interakcji
społecznej. Właśnie dlatego budowanie społeczeństwa, które jest otwarte i przyjazne dla
każdego, bez względu na jego niepełnosprawność jest bardzo ważne.
Coraz więcej firm i instytucji otwiera się na potrzeby pracownika niepełnosprawnego
fizycznie poprzez budowanie szerokich korytarzy, ramp, podjazdów i wind w budynkach
wielopiętrowych. Nie zapominajmy jednak o niepełnosprawności umysłowej i psychicznej.
Pracownik niepełnosprawny może liczyć np. na klarowną komunikację lub dodatkowe
miejsce do odpoczynku i wyciszenia się. Ilość obowiązków również może być dostosowana
indywidualnie do pracownika. Nieocenioną pomocą dla pracownika niepełnosprawnego jak
i jego pracodawcy są dofinansowania z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób
Niepełnosprawnych. W zależności od stwierdzonego stopnia niepełnosprawności pracodawca
otrzymuje dofinansowanie na pracownika. Kwota takiego dofinansowania dla np. zakładu
pracy chronionej może wynosić: – 130% najniższego wynagrodzenia – osoby niepełnosprawne
ze znacznym stopniem niepełnosprawności, – 110% najniższego wynagrodzenia – osoby
niepełnosprawne z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, – 50% najniższego
wynagrodzenia – osoby niepełnosprawne z lekkim stopniem niepełnosprawności.
Dofinansowania mają zmniejszyć dyskryminację w zakresie zatrudnienia i prowadzić
do zmiany postrzegania osób z niepełnosprawnościami jako nieproduktywnych pracowników.
Działania na rzecz integracji osób wykluczonych z powodu niepełnosprawności ruchowej lub
umysłowej powinny być poszerzane i kontynuowane, aby stworzyć społeczeństwo otwarte,
rozwijające talenty i akceptujące dla każdego człowieka. Dzięki wsparciu instytucji
państwowych takich jak np. PFRON oraz coraz bardziej świadomych pracodawców
wykluczenie społeczne zostanie zmniejszone, a dzięki wspólnemu zaangażowaniu możemy
stworzyć społeczeństwo, które daje szansę każdemu na aktywne uczestnictwo w życiu
społecznym i zawodowym.