Odpowiedź na pytanie postawione w tytule artykułu jest co do zasady pozytywna.
Problematyka wystąpienia do państwa członkowskiego UE o wykonanie kary pozbawienia wolności uregulowana została w rozdziale 66f kodeksu postępowania karnego (dalej: k.p.k.), którego przepisy stanowią implementację decyzji ramowej Rady 2008/909/WSiSW. Nadto regulują zasady postępowania w przypadku wystąpienia przez polski sąd do właściwego sądu lub innego organu państwa członkowskiego UE o wykonanie orzeczenia skazującego na bezwzględną karę pozbawienia wolności.
Aby wystąpienie o wykonanie kary pozbawienia wolności w innym państwie członkowskim UE było dopuszczalne, muszą zostać spełnione poniżej wskazane przesłanki:
– skazanie na bezwzględną karę pozbawienia wolności przez sąd krajowy jest prawomocne,
– skazanie dotyczy obywatela polskiego (na marginesie, również i cudzoziemca przebywającego w Polsce albo w innym państwie członkowskim UE, do którego orzeczenie będzie przekazane do wykonania),
– skazany wyraził zgodę na przekazanie (brak zgody: gdy przekazanie orzeczenia do państwa wykonania, którego skazany jest obywatelem i w którym posiada stałe lub czasowe miejsce pobytu; do którego skazany będzie wydalony po odbyciu kary lub zwolnieniu z zakładu karnego na podstawie prawomocnej decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu, wreszcie, do którego skazany zbiegł z obawy przed toczącym się na terytorium RP postępowaniem karnym lub obowiązkiem odbycia orzeczonej kary),
– przekazanie orzeczenia do wykonania pozwoli w większym stopniu zrealizować wychowawcze i zapobiegawcze cele kary.
W przedmiocie wniosku orzeka postanowieniem właściwy sąd okręgowy na posiedzeniu. Skazany, podobnie jak i jego obrońca, ma prawo wziąć w nim udział. Postanowienie sądu w przedmiocie wystąpienia do właściwego sądu lub innego organu państwa wykonania orzeczenia nie podlega zaskarżeniu, niezależnie od tego czy wniosek został uwzględniony, czy też nie.
Poza karą pozbawienia wolności, ustawodawca dopuścił możliwość wykonania w innym państwie członkowskim UE:
– wyroku skazującego na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, gdzie równolegle nałożono obowiązki m.in. polegające na informowaniu sądu lub kuratora o przebiegu okresu próby, łożeniu na utrzymanie innej osoby, wykonywaniu pracy zarobkowej, powstrzymywaniu się od nadużywania alkoholu lub używania innych środków odurzających itp.,
– wyroku skazującego na karę ograniczenia wolności, jeżeli orzeczenie to nałożyło również obowiązek uiszczenia środka kompensacyjnego lub m.in. obowiązki łożenia na utrzymanie innej osoby, wykonywania pracy zarobkowej, nauki lub przygotowania się do zawodu, powstrzymania się od nadużywania alkoholu lub używania innych środków odurzających, poddania się terapii uzależnień itp.,
– postanowienia o warunkowym przedterminowym zwolnieniu z jednoczesnym nałożeniem jednego lub wielu obowiązków wymienionych powyżej,
– wyroku lub postanowienia o warunkowym umorzeniu postępowania karnego z jednoczesnym oddaniem pod dozór kuratora lub instytucji publicznej lub nałożeniem przywołanych powyżej obowiązków,
– wyroku, którym orzeczono samoistny środek karny w postaci min. zakazu zajmowania określonego stanowiska, wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności gospodarczej, zakazu przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, kontaktowania się z określonymi osobami, zbliżania się do określonych osób lub opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu, zakaz wstępu na imprezę masową, zakaz wstępu do ośrodków gier i uczestnictwa w grach hazardowych.
Sądem właściwym do skierowania wystąpienia jest sąd właściwy do orzekania w postępowaniu wykonawczym.
AC
